Dat wij altijd houtkorrels gebruiken in de kattenbak. Die hebben een lichte, gelige houtkleur, een soort grenen. Maar dat de buurvrouw ons toen een paar zakken had gegeven die zij over had, want haar katten poepen de laatste tijd liever op klei. Dat ik die nu dus maar gebruik, maar deze zijn veel donkerder en een beetje grauw. Dat ik toen dacht: dit is het roggebrood onder de kattenbakkorrels. Het is, net als roggebrood, vast ook beter voor je, maar waarom straalt het dan louter achteruitgang uit?
%20Anne%20van%20Zantwijk_header.jpg)
Hoge verwachtingen
Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.
Dat ik de afgelopen dagen steeds buiten de krant las. Dan ging ik op een tuinstoel zitten, en zette ik daar nog een stoel tegenover voor mijn benen. Dat dat allemaal heel leuk en gezellig voelde, maar ik later uit het raam keek en de stoelen zo vlak tegenover elkaar zag staan en het hele vriendelijke er toen wel vanaf was. Het zag er meer uit alsof er iemand een hartig woordje met iemand anders had gesproken.
Dat ik laatst door een straat fietste waar overal vlaggen uithingen, vanwege die zogenaamde koningsdag, en ik toen tegen mijn vriend zei: Hier zou ik dus nooit kunnen wonen, ik heb níets met deze mensen gemeen. Dat ik me toen voornam om, wanneer we een nieuw huis gaan zoeken, die woningen op koningsdag te bezichtigen. Dan weten we vooraf hoe ver we van de straat af staan. En dát vind ik wel een goede reden om te spreken van ‘woningsdag’.