Afkicken

Dat ik ons gietijzeren tuinhek in de Hammerite heb gezet. Dat was nogal een werk, want ik deed het met een kwast, spijl voor spijl. Gelukkig oogstte ik er wel bewondering mee van diverse buren. Zij prezen bijvoorbeeld mijn geduld, dat ik eigenlijk helemaal niet heb, maar ik deed nu alsof.

Dat ik na twee dagen kwasten eindelijk klaar was, maar blijkbaar nog even moest afkicken. Dan liep ik met de hond langs een tuin en dacht ik: als je daar nou even wat Hammerite op doet, dan knapt het enorm op. Dat ik toen concludeerde: de wereld is een spijlendal. Er zijn te veel spijlen, en er is ook te veel metaal in algemene zin.

Dat ik het zelfs met de cactus op onze slaapkamer had. Die ziet er mooi egaal groen uit, alleen onderaan de ‘stam’ zitten wat plekjes. Dat ik toen ook heel even dacht: die moet je Hammeriten.

Stoet

Dat je door de huidige coronamaatregelen extra informatie hebt over de groepjes mensen die je op straat ziet lopen. Als ze dicht bij elkaar lopen en daar niet schichtig bij kijken, zullen ze de regels waarschijnlijk niet overtreden en dus een stel of een gezin zijn. Dat ik nu dus meer over ze weet dan zij misschien zouden willen. Je privacy ligt echt op straat, maar daar hoor je niemand over. Dat ik het ook op tv had: de gitarist van Trijntje is blijkbaar ook haar man. Alsof je gratis roddels krijg.

Dat ik me wel afvraag of dit de handhaving niet lastig maakt voor de politie. Als een agent een groep jongeren betrapt op een feestje, kunnen ze altijd zeggen dat zij de kinderen van Sister Wives zijn en dus gewoon familie. En die mogen dan thuis wel op elkaars lip zitten, maar niet met hun hele gezin de straat op. Zelfs als ze allemaal een hond nemen, zullen ze buiten afstand moeten houden. Bij het uitlaten vormen ze dan een stoet van hier tot aan de hei. Zodra de eerste thuis is, vertrekt de laatste.

Nederland in Beweging

Dat ik eerder wel eens Nederland in Beweging zag, en dat er natuurlijk sneu uit vond zien. Ik had wel bewondering voor het enthousiasme waarmee de mensen op tv het voordoen, ze acteren dat behoorlijk goed.

Dat ik afgelopen week zelf maar even meedeed, omdat ik een beetje last van mijn rug krijg door al dat binnen zitten. Dat het toen echt verrassend leuk bleek te zijn. Dat ik nu vooral zo opgelucht ben voor de demonstreer-mensen: ze hebben het écht naar hun zin en wie weet krijgen ze ook nog betaald.

Dat ik wel het idee had dat Olga soms expres haar evenwicht verloor, om zich niet boven mij en de bejaarden te plaatsen. Dat ik vind dat ze dat niet meer moet doen, tenzij ze echt een evenwichtsstoornis heeft.