Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Archief

Dunne trui

Dat het vandaag warm schijnt te worden maar ik het idee heb dat ik het altijd een niveautje kouder heb dan andere mensen. Als ik hen vanuit mijn raam buiten in rokjes zie lopen, kan ik een shirt aan. Vandaag doen zij korte mouwen, dus draag ik een dunne trui.

Beledigend bedoeld

Dat ik in mijn hoofd soms alvast oefen hoe ik mijn zaterdagabonnement op de Volkskrant op ga zeggen. Dat moet namelijk telefonisch en dat vind ik toch zieliger dan via de mail. Dat ik dan denk: ik moet maar gewoon eerlijk tegen ze zijn, dat is meestal de kortste route qua leed. Dat ik die klantenservicemedewerker dan in mijn hoofd hoor vragen: wat is de reden dat u wilt opzeggen? En dat ik dan zeg: nou, ik lees die krant eigenlijk helemaal niet, ik gebruik hem alleen om mijn hond op te laten pissen. Dat ik er dan denk ik wel bij moet zeggen dat dit echt zo is, en niet beledigend bedoeld.  

Voldoende

Dat we vanuit ons nieuwe huis uitkijken op een nogal modern huis. Dat ik helemaal níets mooi vind aan dat huis. De stenen zijn saai, om over de dakpannen nog maar te zwijgen. En alsof dat allemaal nog niet erg genoeg is, harkt die man de hele dag zijn kaarsrechte vijver aan en spuit hij met de hogedrukspuit het kunstgras schoon, of zoiets.

Dat we ons nog steeds een keer aan die mensen moeten gaan voorstellen, maar ik dat elke keer uitstel. Daarnet liep mijn computer al vast, dat lijkt me voor vandaag wel even voldoende.  

Ronde vierkantjes

Dat mijn e-reader bij het laden zulke fijne dingen laat zien. Eigenlijk zijn het gewoon blokjes die oplopen, niks bijzonders, zou je zeggen. Maar het mooie aan de blokjes is dat het ronde vierkantjes zijn.

Geen kat

Dat ik bij de buren was voor instructies met betrekking tot het verzorgen van hun kat in de vakantie. Dat de betreffende kat niet thuis was, maar dat niet uitmaakte want katten zijn heel vaak niet thuis en dan kun je evengoed voor ze zorgen. Dat ik daarna weer naar huis wilde lopen – ik zou later wel zien welke kat het betrof – maar we hem toen ineens op het pad tegenkwamen. Dat hij zich bij het tuinhekje op de grond liet zakken, op zijn buik, midden op het pad, op een manier die ik mijn katten nog nooit had zien doen. Hij ging wel liggen maar niet rollen zoals de mijne, ik had geen idee waar dit voor diende. Dat ik toen bijna dacht: jij bent geen kat. Maar het was er wel een.

Wakkere dagen

Dat ik sinds vorige week in Maarn woon, maar niet zo goed weet wat ik hier dan eigenlijk ga doen. Het slapende gedeelte van de week is me duidelijk en gaat me hier prima af. Maar mijn wakkere dagen, daar zal ik toch ook iets mee moeten.

Tweedehands

Dat we best veel spullen nodig hebben voor het nieuwe huis, maar ik steeds twijfel tussen nieuw en tweedehands. Voor sommige dingen betaal ik gerust een godsvermogen, maar bij andere wil ik de koopjes hebben, liefst via een Marktplaatsdealtje waarmee ik iedereen te slim af ben. Vaak begin ik met het koopjesidee en zodra ik dan niks kan vinden is dat godsvermogen ineens best een aantrekkelijke optie.

Nieuw heb ik nu de gordijnen en wat kantoorspullen, tweedehands twee kasten en de tv. De fauteuil heb ik zelfs gereinigd, dus dat is nog beter dan tweedehands. Die heb ik in feite tweedehands bij mezelf gekocht, en dan ook nog voor niks.

Deadlines

Dat ik vorige week besloot mijn werk nog maar even niet op te pakken vanwege onze verhuizing. Het was zo’n chaos overal, dus ik wist even niet waar ik de focus vandaan zou moeten halen. Bovendien zouden mijn schoonouders donderdag en vrijdag komen helpen, dus die dagen waren ook al verloren – wat werk betreft.

Maar dat ik me op woensdag toch ineens verveelde. Mijn rug vond het qua dozen uitpakken wel mooi geweest, en het enige wat ik toen nog kon bedenken waren klusjes die ik niet alleen afkon. En mijn vriend was wel aan het werk, die heeft werk dat altijd lukt want er zijn gewoon deadlines, en dan kun je ineens veel meer focus opbrengen dan je ooit voor mogelijk had gehouden.

Dat ik toen een boek ging lezen, maar dat helemaal niet logisch voelde in dat plintloze huis zonder boekenplanken.

Dood

Dat google me een fotoherinnering stuurde van een jaar geleden. Toen was de oude kat nog in mijn puzzeldoos gaan zitten, nu is ze alweer zo lang dood.

In alle staten

Dat ik vanochtend eindelijk mijn werk weer op zou pakken, maar Word het toen niet deed. Mijn licentie was blijkbaar verlopen en het lukte op geen enkele manier om die te verlengen. Op een gegeven moment was ik in alle staten en vond ik het geen enkel probleem meer om er een flink bedrag voor te betalen, maar toen was ik de pincode van mijn creditcard vergeten. De nieuwe komt over enkele dagen met de post. Als ik dit nou vorige week had geregeld, had ik vandaag echt kunnen beginnen. Zie je dat ik niet had moeten lezen.

Contact

Theaterbureau de Mannen
info@theaterbureaudemannen.nl
020-3034721

Volg Janneke

Colofon

Foto's: Bas Losekoot, Anne van Zantwijk
Vormgeving voorstellingsbeeld: Marc Koppen
Website: Sanne Groot