top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat een van onze katten altijd blij is als we iets nieuws in huis hebben. Zo ging ze meteen bovenop de nieuwe printer zitten zodra we die hadden geïnstalleerd. Spullen verplaatsen is ook al goed, als er maar iets verandert. Dan kan ze dat weer inspecteren. Zou ze in die tussenpozen dat alles hetzelfde blijft ook denken: wanneer gebeurt er hier nou weer eens iets? Dat het zo fijn zou zijn als de kat daar een signaal voor zou geven, dat het even genoeg is geweest met de oude opstelling. Zoals de kanaries in de kolenmijnen waarschuwen voor een gaslek waarschuwt je kat zodra je huis inkakt.

Dat het meisje dat ons moderne dans geeft zo jong is. Niet echt natuurlijk, ze zit niet meer op school of zo. Maar ze is wel jong en vrolijk en ook best onverschillig, alsof ze elke dag dansles geeft. Dat is waarschijnlijk ook zo. Ik merk wel dat als mensen echt jonger zijn dan ik dat ik dan vind dat ik hun naam niet hoef te onthouden.

Dat we sinds kort twee losse matrassen hebben omdat mijn vriend en ik in de beddenwinkel niet dezelfde voorkeur bleken te hebben. Dat die van mij zachter is. Dat ik nu soms wel even op zijn kant langsga en dat dat ook oké ligt, maar dat het dan echt als vakantie voelt zodra ik weer terug ben op mijn eigen helft.

Dat er gelukkig geen kier tussen de matrassen ontstaat, zoals dat in vakantiehuisjes wel altijd gebeurt omdat de bedden daar uit elkaar schuiven/rollen/rijden. Daar was ik bang voor bij twee losse matrassen. Dat mijn nieuwe matras mijn vakantiegevoel dus zowel vergroot als verkleint.

bottom of page