top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat we sinds kort twee losse matrassen hebben omdat mijn vriend en ik in de beddenwinkel niet dezelfde voorkeur bleken te hebben. Dat die van mij zachter is. Dat ik nu soms wel even op zijn kant langsga en dat dat ook oké ligt, maar dat het dan echt als vakantie voelt zodra ik weer terug ben op mijn eigen helft.

Dat er gelukkig geen kier tussen de matrassen ontstaat, zoals dat in vakantiehuisjes wel altijd gebeurt omdat de bedden daar uit elkaar schuiven/rollen/rijden. Daar was ik bang voor bij twee losse matrassen. Dat mijn nieuwe matras mijn vakantiegevoel dus zowel vergroot als verkleint.

Dat ik de saxofonist buiten het podium ineens niet herkende toen hij me aansprak, terwijl ik hem heus wel had gezien toen hij speelde. Dat ik ook altijd heel hard moet nadenken als ik middelbare vrouwen met een herkenbaar gezicht tegenkom op straat, dan weet ik de eerste paar minuten nooit of ze van mindfulness, schilderen of het dierenasiel zijn.

Dat Jacob van Jacob en Lianne waar we tegen moesten tennissen totaal niet tegen zijn verlies kon en dat dat gewoon gênant was. Dat Lianne dat ook vond. Bij Berend en Ria is het andersom, daar schaamt hij zich voor haar. Ria kan wel tegen haar verlies, en dat is maar goed ook, want die vaardigheid heeft ze elke wedstrijd nodig. Ze kan namelijk niet rennen. Dat komt deels door haar slechte conditie maar die losse borsten helpen waarschijnlijk ook niet mee. Op de momenten dat ze echt in de weg zitten wisselt Berend veelbetekenende blikken met ons uit.

Dat tennissen als stelletje zowel voor- als nadelen heeft.

bottom of page