Dat ik steeds zo inzoom op de tuin als ik ermee bezig ben, en dan zie alleen wat er nog moet. Maar dat ik van de week ineens voor het huis langs liep met de hond in plaats van achterom, en dacht: wat een lieve, leuke tuin hebben wij eigenlijk! Dat ik toen besloot om niet harder te gaan tuinieren, maar gewoon vaker die route te nemen.
%20Anne%20van%20Zantwijk_header.jpg)
Hoge verwachtingen
Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.
Dat ik er vroeger al heel principieel in was, in dat hele koningsdaggebeuren. Het koningshuis is oneerlijk, dus zulke dingen ging ik echt niet vieren. Dat ik me een beetje verraden voelde toen mijn vriend laatst zei dat hij het vroeger wel een erg leuke dag vond. Hij had destijds nog geen principes, legde hij uit, hij ging gewoon zuipen. Dat ik toen, met alle risico’s van dien, doorvroeg of hij daar ook iets oranjes bij aantrok, maar dat was gelukkig niet zo. We hoeven dus niet uit elkaar.
Dat ik een briefje in de bus had gekregen over koningswoningsdag. Het was afkomstig van een soort verderop-buren, zij wilden blijkbaar toch van hun oude zooi af en daarom waren we uitgenodigd voor hun ‘zelfstandige rommelmarkt’. Dat ik het eerst niet goed begreep, ik dacht dat ze met zelfstandig bedoelden: als enige in de straat. Lekker dan, dacht ik nog. Als we dat allemáál gaan doen is er alsnog een koningswoningsdagprobleem. Dat mijn vriend toen zei: er staat dat ze een geldpotje neerzetten, dus ik denk dat ze bedoelen dat ze er zelf niet bij zullen staan. Dat het toen heel anders klonk, die zelfstandige rommelmarkt. Alsof de rommelmarkt op kamers is gegaan. Dat ik toen wel leuk vond en zelfs even ben gaan kijken.