Ongehavend

Dat ik vannacht allemaal dromen had over dode en half levende katten, en een kat die we maar beter konden laten gaan en daarom in het water gooiden, maar toen-ie er eenmaal lag was ik ineens bang dat dit een pijnlijke dood zou zijn. Dat ik, toen ik eenmaal wakker was, echt even bij moest komen.

Dat ik daarna beneden kwam en een miauwtje hoorde, een zielige, en die was niet afkomstig van onze eigen kat, want die lag op bed. Dat ik toen heel even dacht dat het onze overleden kat was die zich meldde, maar dat kon natuurlijk niet. Dat ik toen voor de zekerheid toch even naar het grafje in de tuin keek, maar dat lag er rustig en ongehavend bij.

Route

Dat ik steeds zo inzoom op de tuin als ik ermee bezig ben, en dan zie alleen wat er nog moet. Maar dat ik van de week ineens voor het huis langs liep met de hond in plaats van achterom, en dacht: wat een lieve, leuke tuin hebben wij eigenlijk! Dat ik toen besloot om niet harder te gaan tuinieren, maar gewoon vaker die route te nemen.

Uit elkaar

Dat ik er vroeger al heel principieel in was, in dat hele koningsdaggebeuren. Het koningshuis is oneerlijk, dus zulke dingen ging ik echt niet vieren. Dat ik me een beetje verraden voelde toen mijn vriend laatst zei dat hij het vroeger wel een erg leuke dag vond. Hij had destijds nog geen principes, legde hij uit, hij ging gewoon zuipen. Dat ik toen, met alle risico’s van dien, doorvroeg of hij daar ook iets oranjes bij aantrok, maar dat was gelukkig niet zo. We hoeven dus niet uit elkaar.