top of page
Brandnetels (c) Anne van Zantwijk_header.jpg

Hoge verwachtingen

Janneke heeft hoge verwachtingen, van zichzelf én van het leven. Hoe dat elke keer weer tegenvalt, lees je hier.

Dat ik me nu steeds als ik de hond uitlaat extreem bewust ben van wat ik allemaal aanraak. Sowieso de riem, en ik moet de poep opruimen dus dan raak ik dat zakje ook aan. Mijn eigen zakje, maar toch. Dat ik voor de zekerheid probeer mijn gezicht een beetje onaangeroerd te laten tijdens zo’n rondje. Maar dat ik dat nog best lastig vind, ineens krijg ik dan overal jeuk.

Dat ik er nu ook achter kom dat ik normaal altijd mijn duim en wijsvinger natmaak om het poepzakje makkelijker open te krijgen. Dat wilde ik nu dus niet doen. Dat ik toen dacht: misschien kan ik in plaats daarvan op mijn vinger spugen, maar mag dát dan eigenlijk wel? Het voelt alsof dat coronagewijs toch niet erg slim is, terwijl: als ik corona in mijn mond heb, dan had ik het dus al. Maar dan heeft mijn hand het nu ook.

Dat iedereen het steeds maar heeft over al die saamhorigheid die er door de hele situatie schijnt te zijn ontstaan. Dat ik daar zelf niet zo goed in mee kan, op de een of andere manier zie ik niet in wat een liedje op de radio of een plaatje van bloesem op Facebook helpt als je ligt te sterven op de intensive care zonder bezoek. Dan walk je wat mij betreft toch behoorlijk alone.

Dat ik zelf ook juist vooral de verwijdering voel: hoewel ik daar eerder ook al niet zo van was, wil ik de mensen nu écht even niet in mijn buurt. Mijn afhankelijkheid daarin zit me ook dwars: als zij besluiten me toch aan te raken, ben ik weerloos.

Dat ik – let wel: vóórdat Ruttes advies luidde om dat niet te doen (niet dat jullie denken dat ik een aso ben) – dus toch wat eten gehamsterd had, en dat nu allemaal in de la en in de koelkast lag. Maar dat ik toen steeds zin kreeg in die producten. Cup-a-soup en diepvriesspinazie, dat is precies waar ik nu trek in heb, dacht ik dan. Inmiddels is al meer dan de helft op.

Dat ik dus eigenlijk te lekkere dingen gehamsterd heb. Ik had witte bonen in tomatensaus moeten halen en droge rijst. Dat mijn hamsterskills duidelijk nog te wensen overlaten, ik zal het vaker moeten doen om het onder de knie te krijgen.

bottom of page